 |
 |
 |
 |
| |
PATRONW 850 rocznicę bohaterskiej obrony Głogowa nadano jej imię Bolesława Krzywoustego.  Bolesław Krzywousty był synem Władysława Hermana i Judyty czeskiej, tytuł księcia polski przyjął w 1102 r. Z podziału państwa dokonanaego przez ojca otrzymał Małopolskę i Śląsk, a jego przyrodni brat, Zbigniew, Wielkopolskę i Mazowsze. Po śmierci Hermana walczył z bratem o władzę zwierzchnią w latach 1106-07. Pokonany Zbigniew uciekł z kraju, by szukać pomocy w Niemczech i w Czechach. W 1109 r. cesarz niemiecki Henryk V poparł Zbigniewa i zorganizował wyprawę wojenną przeciw Polsce. Bolesław zwycięsko odparł najazd (słynna obrona Głogowa). W czasie swego panowania Bolesław Krzywousty prowadził długotrwałe, trwające 20 lat, wojny o Pomorze. Przed śmiercią, chcąc zapobiec walkom o tron, podzielił kraj pomiędzy swych trzech najstarszych synów, przyznając władzę zwierzchnią (seniora) Władysławowi. Najmłodsi synowie, Henryk i Kazimierz, wraz z matką Salomeą otrzymali ziemię sieradzko-łęczycką. Stanowisko princepsa wraz z dzielnicą senioralną powinno przypadać według statutu Krzywoustego kolejno braciom:
Jak zapisał Gall Anonim, bohaterskie czyny Bolesława Krzywoustego sławiła pieśń: Ziemi swojej umiesz bronić wprost niezmordowanie! Taki książę słusznie rządy nad krajem sprawuje, Który z garstką swych olbrzymie wojsko tak wojuje! Cóż by było, gdybyś wszystkie swe siły zgromadził, nigdy by ci cesarz w polu, bronią nie poradził!" Wojna między cesarzem Henrykiem V i Bolesławem Krzywoustym rozpoczęła się w sierpniu 1109r. Według Galla Anonima, Henryk V pisał wtedy do Bolesława:
"Niegodnym jest cesarza i przeciwnym prawom rzymskim wkraczać zbrojnie do kraju wroga, a zwłaszcza swego wasala, zanim się z nim nie porozumie co do pokoju, jeśli chce być posłusznym, lub co do wojny, jeśli stawić chce opór, aby mógł się ubezpieczyć. Dlatego winieneś albo przyjąć z powrotem brata swego, oddając mu połowę królestwa, a mnie płacić rocznie 300 grzywien trybutu, lub tyluż rycerzy dostarczyć na wyprawę, albo ze mną, jeśli czujesz się na siłach, podzielić mieczem królestwo polskie". Na to książę Bolesław odpowiedział dumnie: "Jeżeli pieniędzy naszych lub rycerzy polskich żądasz tytułem trybutu, to mielibyśmy się za niewiasty, a nie za mężów, gdybyśmy wolności swej nie bronili. Do przyjęcia zaś buntownika lub do podzielenia się z nim niepodzielnym królestwem nie zmusi mnie przemoc żadnej obcej władzy, a chyba tylko jednomyślna rada moich doradców i swobodna decyzja mojej własnej woli. Przeto jeślibyś po dobroci, a nie z pogróżkami, zażądał pieniędzy lub rycerzy na pomoc Kościołowi Rzymskiemu, uzyskałbyś zapewne nie mniej pomocy i rady u nas, niż twoi przodkowie u naszych. Zatem bacz, komu grozisz: jeśli zaczniesz wojnę, znajdziesz ją!" Z dalszej relacji Galla Anonima dowiadujemy się, że wojska niemieckie przekroczyły w sierpniu granicę polską i ruszyły w kierunku Bytomia Odrzańskiego. Bolesław Krzywousty nie mógł podjąć otwartej walki z wojskami Henryka V, ponieważ jego oddziały były kilkakrotnie mniej liczne i słabiej uzbrojone. Cesarz nadciągnął do Głogowa 24 sierpnia i przeprawił się przez Odrę. Nie próbował jednak zdobywać grodu i zgodził się na trwający pięć dni rozejm, w czasie którego obrońcy mieli uzyskać od Bolesława Krzywoustego zgodę na poddanie. Dla poręczenia rozejmu głogowianie wydali cesarzowi swoich synów pod warunkiem, że "niezależnie od tego czy pokój zostanie zawarty czy odrzucony, odzyskają swoich zakładników". Bolesław jednak nie zgodził się na kapitulację, dodając, że "lepiej będzie i zaszczytniej, jeśli zarówno mieszczanie, jak zakładnicy zginą od miecza za ojczyznę, niż gdyby, kupując zhańbiony żywot za cenę poddania grodu, mieli służyć obcym". Wówczas cesarz rozpoczął szturm grodu, przy czym, łamiąc warunki umowy, wydał rozkaz przywiązania zakładników do machin obiężniczych, w przekonaniu, że obrońcy nie odważą się strzelać do swych dzieci i że uda mu się w ten sposób zdobyć Głogów bez walki. Nie spodziewał się jednakże, jak wielka będzie odwaga i męstwo głogowian. Mimo ponawiania szturmu przez wiele dni, cesarzowi nie udało się zdobyć miasta, został też zmuszony do odejścia na południe. Jako jedyny trybut wiózł ze sobą ciała swoich poległych żołnierzy. |
